Türkçe

Fiziki ve Tarihi Çevre


FİZİKİ VE TARİHİ ÇEVRE

A-FİZİKİ ÇEVRE:
  
1-Yeryüzü Şekilleri :
   Beyköy köyü, Balıkesir'in Susurluk ilçesine bağlı olup; Bursa'nın Karacabey ilçesi sınırlan ile Susurluk ilçe sınırlan arasında kalan ova bir köydür. Güneyde Karacabey ovası ile toprakları birleşir, Ovaesemen köyü ile sınır olur.Kuzeyde Beylikköy,Kuzey Batıda Kepekler köyü,Batıda Okçugöl köyü Güneyde Ümiteli Köyü bulunmaktadır.Köyün içinden "Kuru dere" diye adlandırılan küçük bir dere geçmektedir.Köyün yaklaşık bir km doğusundan da "Susurluk Çayı (Kocadere)" geçmektedir.
Köyün topraklan ve yerleşim yeri ile beraber yüzölçümü 6000 dönüm kadardır. Marmara Denizinin güneyinde yer alır. Balıkesir'in Bandırma ilçesine kıyısı olan Marmara Denizine uzaklığı yaklaşık 40 km dir.
2-İklim Özellikleri :
        Bölgede Güney Marmara bölümünde görülen iklim kendini göstermektedir. Yazlar sıcak,kışlar ılık geçer.Yağışlar genellikle Sonbahar ve İlkbahar mevsiminde etkilidir.
Bölgede Poyraz ve Lodos Rüzgarlan etkili olup, eylül, ekim,nisan ve mayıs aylarında kuvvetlice eser.

3- Bitki Örtüsü :

Bölgede Akdeniz iklimi bitki örtüsü gözlenmektedir. Dere boylarında kavak ve söğüt ağaçları bulunmaktadır.Bunların dışında tarım ürünlerinden başka bir bitki örtüsü bulunmamaktadır.


4- Geçim Kaynakları ve Sosyal Durum :

Köyde tarım ürünlerinin hemen her çeşidi ekilmektedir, toprağı verimlidir. Modern tarım makineleri ve araç-gereçleri  kullanılmaktadır. Köyde şu dönemde tarım çok gelişmiştir. Çevredeki birçok fabrika bu gelişmenin en temel sebeplerindendir.Tarım alanında verimli
mahsuller elde edebilmek için yapılan çalışmalar (örneğin daha verimli domatesler elde etmek için yapılan tohumlama çalışmalar )köyün topraklarının uygun olmasından dolayı yaygın olarak yapılmaktadır.Köyde meyvecilik gelişmiş değildir.Dere kenarlarında söğüt, kavak vb ağaçlar yetişmektedir. Tarım ürünlerinden de yaygın olarak mısır, pancar, domates, buğday ve biberi sayabiliriz.

Hayvancılıksa geçmiş yıllarda oldukça yaygın ve gelişmiş bir durumdaydı. Son zamanlarda hayvanların bakım zorluklarından dolayı eski önemini kaybetmiştir ve hayvancılıkla uğraşanların sayısı azalmıştır. Yetiştirilen hayvanlar genelde büyük baş hayvanlar ve kümes hayvanlarıdır. Az sayıda küçükbaş hayvan yetiştiriciliği yapılmaktadır. Önceleri yaygın olarak bulunan tavuk haneler artık çalışmamaktadır.

5- Sanayi Kuruluşları :
Civarda tarım ve hayvancılık ürünlerini işleyen çok sayıda fabrika vardır. Bunun yanında çevre köylerde tavuk çiftlikleri de bulunmaktadır. Özellikle salça ve konserve fabrikaları hem çiftçiyi ekonomik olarak rahatlatmış hem de yeni iş imkanları sunmuş, işsizlik yüzdesini düşürmüştür. Bölgede Şeker Fabrikası, Un Fabrikaları, Konserve ve Salça Fabrikaları, Mandıralar ve Peynir Fabrikaları, Et-Entegre tesisleri bulunmaktadır. Fabrikaların yaygın olmasından dolayı üretilen ürünlerin çoğu işlenmekte, bir kısmı da pazarcılara satılmaktadır. Köylüyü zorlayan tek durum mahsulünün istenilen fiyattan alıcı bulamamasıdır.
6- Ulaşım ve Nüfus :
Köy içinden Balıkesir'in Manyas ilçesi ile Bursa ilini birbirine bağlayan asfalt bir yol geçmektedir ve bu yol diğer köylerin fabrikalara ve diğer yerleşim yerlerine ulaşmalarını sağlayan işlek bir yoldur. Köye yaklaşık 2 km uzaktan demir yolu geçmektedir. Bu demir yolu hattında Bandırma-İzmir arası çalışan trenler bulunmaktadır. Tren yolunun paralelinde Balıkesir-Bandırma kara yolu bulunmaktadır ve bu yolu İstanbul seferi yapan hızlı feribot seferinden yararlanmak isteyen taşıtlar kullanmaktadır. Köyün ulaşımla ilgili bir sorunu yoktur.
Köyün nüfusu 400 olup 170 haneye sahiptir. Köyümüzde tıpkı diğer küçük yerleşim yerleri gibi dış göçe kendini teslim etmiştir.Dış göçlerin yanı sıra az da olsa iç göçler de olmaktadır.
B-TARİHİ ÇEVRE:
Köyün kuruluşu hakkında tam bir bilgiye sahip olunamamaktadır. Kuruluş tarihinin tahmini olarak 1800'lü yılların sonu 1900'lü yılların başı olduğu söylenmektedir.
Anlatılanlara göre köyün şimdiki yerinde Muhittin Paşa diye bilinen bir şahsın çiftliği bulunmakta imiş. Paşa İstanbul' daki İngilizlerle iyi ilişkiler içinde olduğundan bu çiftliğine İngilizlerle ortak bir 'İplik Fabrikası' kurarlar.
Fabrikanın kurulması ile çiftliğe ve yakınlarına yerleşenlerin sayısı artmış, fabrikada çalışanlar yeni bir nüfus oluşturmuştur.

Köyün çiftlik olduğu yıllarda, çiftliğin dışında Bulgar ailelerin de olduğu bilinmektedir. Bu ailelerle Bulgaristan'da yaşayan Türkler yerlerin takası yapılarak yer değiştirmiştir ve Türkler köye yerleşmişlerdir.
Bu yıllarda 93 muhacirleri da gelerek iskan tutmuşlardır. Bu muhacirler köyün yanından akan derenin (Kuru dere) karşı tarafına yerleşmişlerdir ve buraya karşı mahalle denmiştir.
1920'li yılların sonunda köye gelen yeni göçmenler satışa çıkardan çiftlik yerlerini almaya kalkmışlar ancak daha önce köyde iskan tutanlar çiftlik yerlerini kendileri satın almışlardır.
İplik fabrikası 1940'lı yılların başında İzmir'e taşınmıştır. Bandırma-İzmir demir yolu yapılırken köydeki fabrika göz önüne alınıp yolun köyden geçmesi planlanmış fakat fabrikanın kaldırılacağı gerekçesiyle köyün batısında kalan Okçugöl köyünden geçirilmiştir. İstasyon da bu köye yapılarak fabrikanın sevkiyat işlemleri buradan yapılmıştır.
1964 depreminde hasar gören köyde karşı mahalle tamamen terk edilmiştir. Köy derenin fabrika tarafına planlı olarak tekrar yapılmıştır ve karşı mahalledeki halk buraya yerleştirilmiştir.
Köyün mezarlığında yapılan mezar taşı incelemelerinde Rumi 1300'lü yıllara ait tarihler görülmektedir. Bu tarihler miladi 1800'lü yılların sonu 1900'lü yılların başına rastlamaktadır.
Köyün Taşlı tarlalar, Burma tarlalar mevkilerinde birtakım yerleşim kalıntılarına rastlanılmaktadır.
Şimdiki köy halkı Yunanistan, Bulgaristan ve Romanya'dan göç edenlerden ve birkaç Manav aileden oluşmaktadır.

 

25/04/2014 Gün Ortalama:117  Bugün 37 Ziyaret var  Sitede 2 kişi var  IP:54.227.62.141